เมื่อวันที่ oregonlive.com รายงานว่า นิตยสาร ไซเอนติฟิก อเมริกา ได้เผยผลการวิจัยชิ้นใหม่ ชี้ให้เห็นว่า สัตว์ฟันแทะ ในแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นพาหะของไวรัสฮันตา มากกว่าที่คาดกันไว้
โดยบทความ ระบุว่า ไวรัสซินนอมเบร (Sin Nombre – SNV) ซึ่งเป็นไวรัสในกลุ่มฮันตาไวรัส ที่สามารถก่อให้เกิดโรคทางเดินหายใจร้ายแรงในมนุษย์ อาจแพร่ระบาดในประชากรหนู ในบางส่วนของแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือมากกว่าที่เคยรับรู้มาก่อน
การศึกษาล่าสุด ที่มีขึ้นในภูมิภาคพาลูส ของรัฐวอชิงตัน และไอดาโฮ พบว่า สัตว์ฟันแทะเกือบ 30 เปอร์เซ็นต์ มีหลักฐานว่า พวกมันเคยติดเชื้อไวรัสซินนอมเบรมาก่อน ขณะเดียวกัน ก็พบว่า 10 เปอร์เซ็นต์ของสัตว์ฟันแทะเหล่านี้ ติดเชื้อไวรัสอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งหมายความว่า พวกมันยังเป็นพาหะของเชื้อ และมีโอกาสปล่อยหรือแพร่เชื้อได้
ทั้งนี้ งานวิจัยดังกล่าว นำโดยนักวิจัย จากวิทยาลัยสัตวแพทย์ของมหาวิทยาลัยรัฐวอชิงตัน และได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร อีเมอร์จิง อินเฟคเชียส ดีซีส ของ ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค
สเตฟานี ไซเฟิร์ต ผู้เขียนหลักของงานวิจัย และหัวหน้าห้องปฏิบัติการด้านนิเวศวิทยาระดับโมเลกุล ของเชื้อโรคจากสัตว์สู่คนและเชื้อโรคในสัตว์ วิทยาลัยสัตวแพทย์ โรงเรียนพอล จี.อัลเลน เพื่อสุขภาพโลก บอกว่า รู้สึกประหลาดใจ ทั้งจากการที่ไวรัสชนิดนี้พบได้บ่อยมากในพื้นที่ท้องถิ่น และจากการที่ข้อมูลเกี่ยวกับภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือกลับมีอยู่น้อยมาก และว่า ขณะนี้เราเพิ่งเริ่มเข้าใจว่า ไวรัสชนิดนี้มีการแพร่กระจายกว้างขวางและมีความซับซ้อนในประชากรสัตว์ฟันแทะของพื้นที่แห่งนี้มากเพียงใด
ทั้งนี้ ไวรัสซินนอมเบร ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้เกิดโรคไวรัสปอดจากฮันตาไวรัส ( Hantavirus Pulmonary Syndrome) ถูกพบครั้งแรกในการระบาดเมื่อปี 1993 ในพื้นที่ภูมิภาค โฟร์คอร์เนอร์ส ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นพรมแดนของ 4 รัฐที่มาบรรจบกัน (แอริโซนา , โคโลราโด , นิวเม็กซิโก , ยูทาห์) โดยในช่วงปี 1993-2022 มีรายงานพบผู้ป่วยทั้งหมด 864 ราย ในสหรัฐอเมริกา โดยมีอัตราการเสียชีวิตของผู้ติดเชื้อถึง 36 เปอร์เซ็นต์ หมายความว่า ผู้ป่วย 100 คน จะมีผู้เสียชีวิตราว 36 คน ขณะที่พบผู้ป่วยทั้งหมดในตอนนั้น 109 ราย ในรัฐไอดาโฮ โอเรกอน และวอชิงตัน
ขณะที่ฮันตาไวรัส กลับมาได้รับความสนใจอย่างมากอีกครั้ง หลังพบผู้ป่วยและเสียชีวิต บนเรือสำราญลำหนึ่ง โดยมีผู้เสียชีวิตแล้ว 3 ราย ซึ่งเป็นไวรัสสายพันธุ์แอนดีส ที่พบในภูมิภาคอเมริกาใต้ และเป็นคนละสายพันธุ์กับ SNV
โดย ไวรัส SNV นั้น พบว่ามักอาศัยอยู่ในหนูเดียร์เมาส์ ซึ่งเป็นสัตว์ฟันแทะที่พบได้ทั่วไป ทั้งตามฟาร์ม บ้านพักอาศัย และอาคารหรือโรงเก็บของ โดยสัตว์ฟันแทะเหล่านี้สามารถแพร่เชื้อระหว่างกันเอง ผ่านทางน้ำลาย และการสัมผัสโดยตรง สำหรับการติดเชื้อในมนุษย์ และส่วนใหญ่เกิดขึ้นเมื่อคน สูดดมอนุภาคขนาดเล็กในอากาศที่ปนเปื้อนมาจาก มูลสัตว์ฟันแทะ ปัสสาวะของสัตว์ฟันแทะ วัสดุที่ใช้ทำรังของสัตย์ฟันแทะ ซึ่งเมื่อสิ่งปนเปื้อนเหล่านี้แห้ง และฟุ้งกระจายในอากาศ ผู้คนอาจสูดเอาเชื้อเข้าไปโดยไม่รู้ตัวได้ และทำให้ติดเชื้อได้
