ชาวอิตาเลียนมีคำหนึ่งที่เรียกว่า Abbiocco (อับบิออคโค) เป็นคำที่ใช้บรรยายอาการง่วงสบายๆ หลังมื้ออาหารมื้อใหญ่ เป็นความง่วงที่ไม่ได้เกิดจากความเหนื่อยล้า แต่เกิดจากความอิ่มเอม ความพึงพอใจ และการปล่อยตัวเองให้พักอย่างเต็มใจ
แม้ในภาษาอังกฤษจะมีคำว่า Food Coma แต่ Abbiocco ให้ความรู้สึกแตกต่างออกไป เพราะไม่ได้สื่อถึงการกินจนแน่นหรือหนักเกินไป หากเป็นช่วงเวลาที่เรายอมจำนนต่อความสบายเล็กๆ ของชีวิตโดยไม่รู้สึกผิด เป็นการปล่อยให้ตัวเองหยุดพักหลังจากได้รับความสุขอย่างเต็มที่
น่าสนใจว่าในโลกยุคใหม่ เรามักถูกสอนให้ต้อง Active อยู่ตลอดเวลา กินเสร็จก็ต้องรีบกลับไปทำงาน รีบตอบข้อความ หรือรีบทำสิ่งต่อไปให้เสร็จ แต่ Abbiocco กลับเป็นแนวคิดที่เตือนเราว่า ชีวิตไม่ได้มีไว้เพื่อเร่งรีบเสมอไป
บางครั้งความสุขก็อาจเป็นเพียงการได้นั่งนิ่งๆ หลังอาหารจานโปรด จิบกาแฟช้าๆ มองแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่าง และปล่อยให้ความง่วงค่อยๆ เข้ามาเยือน บางทีการพัก ไม่ใช่การขี้เกียจแต่มันคือศิลปะของการใช้ชีวิตอย่างหนึ่ง และ Abbiocco คือคำที่บอกเราว่า การยอมแพ้ให้กับความสบายเล็กๆ ในบางวัน อาจเป็นหนึ่งในความสุขที่เรียบง่ายและงดงามที่สุดของชีวิต
