หลายคนติดหน้าจอชนิดที่ว่ารู้ทุกความเป็นไปของโลก เลื่อนหน้าจอจนรู้ว่าวันนี้ใครไปไหน กินอะไร หรือกำลังรู้สึกอย่างไร แต่พอถามตัวเองว่าแล้ววันนี้เราเป็นยังไงบ้าง กลับต้องใช้เวลาคิดอยู่พักใหญ่ เรามีพื้นที่ให้เรื่องราวของคนอื่นมากมาย จนแทบไม่ได้แวะฟังความรู้สึกของตัวเอง
Analog Life ในที่นี้คือการแบ่งเวลาให้ชีวิตนอกหน้าจอ กลับมาใช้มือ สายตา และความรู้สึกกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า อาจเป็นการเปิดหนังสือทีละหน้า รดน้ำต้นไม้ หรือเขียนอะไรลงในสมุด ช่วงเวลาธรรมดาที่เราได้เลือกเองว่าจะสนใจอะไร และอยากใช้เวลากับสิ่งนั้นนานแค่ไหน แล้วเราจะเติมช่วงเวลาแบบนั้นในวันธรรมดาได้อย่างไรบ้าง?
