สิ่งที่เราเรียกว่า Multitasking ส่วนใหญ่ไม่ได้หมายความว่าสมองกำลังทำงานหลายอย่างพร้อมกัน แต่เป็นการสลับความสนใจอย่างรวดเร็ว การสลับแต่ละครั้งมีต้นทุน เพราะสมองต้องหยุดกฎของงานเดิมแล้วเรียกข้อมูลของงานใหม่กลับมา ยิ่งถูกขัดจังหวะบ่อย เราจึงยิ่งรู้สึกเหนื่อย ทั้งที่งานซึ่งทำสำเร็จอาจไม่ได้มากขึ้นตามไปด้วย
งานวิจัยของ Sarah Ohly และคณะ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Journal of Occupational Health Psychology พบว่า การลดการขัดจังหวะจากการแจ้งเตือนให้ประโยชน์ทั้งต่อประสิทธิภาพในการทำงานและการลดความตึงเครียด ขณะที่งานวิจัยเกี่ยวกับการแจ้งเตือนบนสมาร์ทโฟนพบว่า เพียงเสียงหรือการสั่นก็สามารถดึงทรัพยากรด้านความสนใจออกจากสิ่งที่กำลังทำได้ แม้เราจะยังไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็ตาม
ดังนั้น Focusmaxxing จึงไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการฝืนให้ตัวเองจดจ่อให้นานขึ้น แต่อาจเริ่มจากการทำให้สมองมีสิ่งที่ต้องต้านทานน้อยลง เช่น ปิดการแจ้งเตือนที่ไม่จำเป็น วางโทรศัพท์ให้พ้นสายตา เปิดเฉพาะแท็บที่ใช้ หรือกำหนดช่วงเวลา 25-30 นาทีเพื่อทำงานเพียงเรื่องเดียว แล้วพักสั้นๆ ก่อนเริ่มรอบใหม่
อีกหัวใจสำคัญคือการฝึกดึงความสนใจกลับมา เมื่อรู้ตัวว่าใจลอย เราไม่จำเป็นต้องตำหนิตัวเอง เพียงรับรู้แล้วค่อยกลับมาที่ลมหายใจ เสียงรอบตัว หรือสิ่งที่อยู่ตรงหน้า กระบวนการสั้นๆ นี้คือส่วนหนึ่งของการฝึกสมาธิแบบ Focused Attention ซึ่งไม่ได้วัดว่าเราห้ามใจลอยได้นานแค่ไหน แต่วัดจากการรู้ตัวและพาความสนใจกลับมาได้อีกครั้ง
งานวิจัยของ Brian Chin และคณะพบว่า การฝึก Mindfulness มีส่วนช่วยพัฒนาการควบคุมความสนใจผ่านการรับรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบัน ส่วนงานของ Catherine Norris และคณะชี้ว่า แม้การทำสมาธิในช่วงเวลาสั้นๆ ก็อาจช่วยให้ผู้เริ่มต้นจัดสรรความสนใจได้ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์แตกต่างกันในแต่ละคน และไม่ควรถูกนำไปตีความว่าเป็นวิธีเพิ่มประสิทธิภาพแบบทันทีทันใด
สิ่งที่ควรระวังคือคำว่า Maxxing อาจทำให้การดูแลตัวเองกลายเป็นการแข่งขัน เราอาจเริ่มวัดทุกนาที รู้สึกผิดเมื่อพัก หรือหันไปพึ่งผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและสารกระตุ้นโดยไม่มีคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ หน่วยงานทางการแพทย์เตือนว่าเทรนด์ Maxxing หลายรูปแบบอาจผลักพฤติกรรมไปสู่ความสุดโต่ง โดยที่วิธีเหล่านั้นยังไม่มีหลักฐานเพียงพอหรืออาจเกิดอันตรายได้
Focusmaxxing ที่ดีกับใจจึงไม่ใช่การรีดประสิทธิภาพจากตัวเองให้ได้มากที่สุด แต่คือการปกป้องความสนใจจากสิ่งที่ไม่จำเป็น นอนให้เพียงพอ รู้ว่าเมื่อไรควรทำงาน และยอมรับว่าเมื่อสมองล้าก็ควรพัก เพราะบางครั้งสิ่งที่ช่วยให้เรากลับมามีสมาธิได้ อาจไม่ใช่วินัยที่เข้มงวดกว่าเดิม แต่เป็นพื้นที่เงียบๆ ที่อนุญาตให้ใจหยุดสลับไปมาสักครู่
